كه تيزى آن بدون گذشت كارگر مىافتد نابود ساخته است ، براى نابود ساختن او باج بپردازيد و با نابودى او از زبونى و بيعت بىبهره برحذر باشيد » « 1 » ( 1 ) و بدين گونه هر روز پس از روز ديگر خشم كافران بر على و عزم آنان براى كشتن او بيشتر و استوارتر مىشد ، و در هر جنگ كه براى پيامبر پيش مىآمد و على با كافران بيشتر درگير مىشد و بر درماندگى ايشان مىفزود ، كينهء آنان فزونى مىگرفت و عزم ايشان بر غافلگير كردن و ريختن خون على استوارتر مىشد ، و از همه سو مراقب او بودند ، در همه روزگار حكومت خلفاى سه‌گانه كار همين گونه بوده و اشعار معروف و متداول امير المؤمنين على عليه السّلام گوياى اين حقيقت است آنجا كه مىگويد : « هان اين قريش شماست كه براى كشتن من در تكاپوست ، و سوگند به پروردگار تو كه پسنديده رفتار نمىكنند و پيروز نخواهند شد ، بر فرض كه من كشته و نابود شوم خون بهاى من تا هنگامى كه چاه ذوروقين خشكيده شود از ميان برود بر عهده ايشان خواهد بود » « 2 » ( 2 ) پس از سپرى شدن دوره خلفا و بيعت كردن مردم با امير المؤمنين بر خلافت ، براى هر خردمند بينا روشن است كه بسيارى از مردم نسبت به او

--> ( 1 ) . مقصود از فاطمه ، حضرت فاطمه دختر اسد است . ( 2 ) . اين دو بيت را مرزبانى در گذشته به سال 378 در معجم الشعراء به نقل از يونس نحوى در صفحه 131 چاپ عبد الستار احمد فراج 1379 ق مصر با اختلاف لفظى اندكى آورده است كه صحيح‌تر از متن است و در ترجمه مورد استفاده قرار گرفت ، عبد العزيز سيد الاهل هم در ص 77 « من الشعر المنسوب الى الامام الوصى على بن ابى طالب عليه السّلام » چاپ بيروت 1393 ق اين دو بيت را از همين كتاب معجم الشعرا نقل و شرح كرده است كه در ترجمه از آن بهره بردم ، به نقل مصحح محترم در جزء 16 امالى طوسى هم اين دو بيت آمده است - م .